• Wpisów:63
  • Średnio co: 10 dni
  • Ostatni wpis:1 rok temu, 09:47
  • Licznik odwiedzin:2 824 / 694 dni
Jesteś niezalogowany. Niektóre wpisy dostępne są tylko dla znajomych.
 
Cześć zastanawiam się czy nie zrobić kanału na you tube
więc piszcie w komentarzach jakie jest wasze zdanie
 

 
https://www.facebook.com/chomikiiinne/?ref=bookmarks zapraszam na fb
jeśli macie jakieś pytania odnoszące waszych pupili pytajcie w komentarzach lub na priv można pytać się też na fb . Przysyłajcie zdjęcia waszych pupili a z chęcią wystawie na bloga i na fb
miłego dnia
 

 
witam po długiej przerwie niedługo święta więc na powitanie jakieś zdjęcie
 

 
cześć
 

 
wygrał chomik o ile się nie mylę to chomik dżungarski


GRATULUJE!!!
 

 
WOW 945 ODWIEDZINY ? NIE MOGĘ W TO UWIERZYĆ ROBIMY WYKREŚLANKE ZDJĘĆ DO JUTRA PRZYSYŁAJCIE ZDJĘCIA SWOICH ZWIERZĄT MOŻE TO BYĆ PIES KOT CHOMIK ŚWINKA KRÓLIK WĄŻ I INNE DO JUTRA
JEŚLI CHODZI O KONKURS TO BARDZO WAS PRZEPRASZAM ALE TYLKO JEDNA OSOBA SIĘ ZGŁOSIŁA I TA WYKREŚLANKA BĘDZIE ZAMIAST KONKURSU PS JEDNA OSOBA DAŁA MI ZDJ.. WYKORZYSTAM DO WYKREŚLANKI
 

 
cześć przesyłać zdjęcia zrobimy wykreślanke!!!!!
to mój chomik

 

 
cześć przesyłać zdjęcia zrobimy wykreślanke!!!!!
to mój chomik

 

 
w dniach 13-15.11.2015r BLOG NIE BĘDZIE AKTYWNY



PRZEPRASZAM!!!
 

 
zostaje przedłużony do 16 11 2015
 

 
Czym żywić myszoskoczki?

Jest kilka opcji. Najlepszym wyborem jest gotowa karma dla myszoskoczków, która zawiera wszystkie zazwyczaj większość niezbędnych składnikiem. Taką dietę powinieneś uzupełnić o warzywa i owoce (marchew, burak, jabłko itd.). Niektórzy od czasu do czasu podają myszoskoczkom owady- nie jest to złym pomysłem. Świeże warzywa dają myszoskoczkom dodatkowe płyny oraz witaminy. Owady są świetnym źródłem białka- poleca się podawanie owadów szczególnie samicom w ciąży i w okresie karmienia młodych, a także samym młodym.

Nie przesadzaj z podawaniem pożywienia zawierającego dużo tłuszczu, np. nasiona słonecznika czy dyni- spowodują one otyłość myszoskoczka i różne problemy zdrowotne z nią związane. Wystarczającą dawką jest 3-4 nasiona słonecznika dziennie lub 1-2 nasiona dyni, najlepiej podawane bezpośrednio z reki.

Polecam upewnienie się, że myszoskoczki zjadły wszystko z miski zanim dasz im kolejną porcję. Zapobiega to problemowi wybierania z miski tego co najlepsze (zazwyczaj to co smakuje myszoskoczkowi najbardziej jest najmniej zdrowe). Najlepszym sopsobem jest dawkowanie pożywienia codziennie.

Dieta myszoskoczka jest uzależniona od pewnych czynników takich jak np. wiek. Dla dorosłych. osobników w wieku poniżej dwóch lat najlepszą karmą będzie mieszanka zawierająca około 12% białka i 6-8% tłuszczu. Dla młodych myszoskoczków najlepszą karmą będzie 15-16% białka i 7-9% tłuszczu, zaś dla osobników w podeszłym wieku 10-11% białka i 3-5% tłuszczu.

Staraj się różnicować pokarm najbardziej jak się da. Pamiętaj, że myszoskoczki to bardzo aktywne zwierzęta, które potrzebują tłuszczu dla energii i utrzymania futra w dobrym stanie, lecz jego nadwyżka z pewnością doprowadzi go do otyłości. Zbyt duża ilość tłuszczu może spowodować niepłodność u samic poprzez osadzanie się tkanki tłuszczowej dookoła jajników.

Woda

Niektóre poradniki podają informację, że myszoskoczkom nie trzeba podawać wody, jeśli dostają odpowiednią ilość warzyw. Nie jest to do końca prawdą. Co prawda w naturze myszoskoczek rzeczywiście wytrzymuje bez wody, jednak na pewno lepiej jeśli ma do niej dostęp niż jeśli go nie ma. Brak wody na pewno odbije się na zdrowiu myszoskoczka i skróci jego życie. Bez wody staną się bardziej rozdrażnione i agresywne. Po porodzie młode mogą zdechnąć, lub samica może zjeść potomstwo. Dlatego radzimy utrzymać stały dostęp do wody.

Witaminy

 

 
Co warto wiedzieć przed zakupem?
Myszoskoczki są zwierzętami idealnymi zarówno dla starszych i młodszych, pracujących i uczących się. Myszoskoczki nie będą się czuć samotne w ciągu dnia pozostawione same. W odróżnieniu do chomików, myszy i szczurów, które są aktywne głównie w nocy, myszoskoczki są aktywne zarówno w dzień i w nocy. Śpią około 2 godzin. Są zwinne, żywe, ciekawskie, łatwe w utrzymaniu. W zestawieniu z dużą różnorodnością kolorystyczną sprawia to, że myszoskoczki są popularnymi zwierzątkami w wielu krajach. Pomijając koszt przygotowania miejsca życia, myszoskoczki są tanie w utrzymaniu i wymagają niewiele troski. Powinny zawsze mieć dostęp do pożywienia i wody.
Myszoskoczki mają wiele cech, które czynią je idealnymi do hodowli. Jedną z ich głównych zalet jest to, iż jako typowo pustynne zwierzęta mają małe zapotrzebowanie na wodę i żywność. Natura przystosowała je doskonale do radzenia sobie w ciężkich warunkach życia na pustyni - oddają mało moczu, przez co nie jest konieczne tak częste zmienianie ściółki, jak to jest wymagane przy innych gryzoniach. Można to robić nawet w dwutygodniowych odstępach czasu. Nie wydzielają przy tym nieprzyjemnych zapachów, co sprawia, że ich hodowanie jest jeszcze mniej uciążliwe.
Jedyną, ale największą wadą myszoskoczków jest ich nieustające zamiłowanie do drapania i gryzienia. Dyskwalifikuje to plastikowe klatki jako mieszkanie dla myszoskoczka, gdyż zostały by szybko podrapane, a w najgorszym wypadku myszoskoczki mogłyby wygryźć sobie dziurę na zewnątrz i uciec wyrządzając sobie krzywdę lub niszcząc przedmioty znajdujące się w pokoju. Drapanie jest również uciążliwe szczególnie w nocy.


Trzymanie myszoskoczka.
Nigdy nie chwytaj myszoskoczka za ogon!
Najłatwiejszym sposobem trzymania myszoskoczka jest złapanie go za skórę na karku.
Gdy myszoskoczek się oswoi, będziesz mógł spokojnie brać go na rękę. Nie należy go jednak wtedy zbyt ściskać, aby się nie wystraszył.
Oswajanie.
Daj nowoprzybyłym myszoskoczkom kilka dni, aby oswoiły się z nowym domem.
Ogranicz kontakt do minimum.
Nie wykonuj w pobliżu myszoskoczków szybkich ruchów i nie zachowuj się zbyt głośno.
Wszystkie czynności wykonuj, gdy myszoskoczki nie śpią. Wyrwany ze snu myszoskoczek może być rozdrażniony, co nie jest dobrą drogą do współpracy.Zacznij siadać przy klatce, aby myszoskoczki przyzwyczaiły się do Twojej obecności. Połóż rękę na klatce by przyzwyczaiły się do Twojego zapachu. Spróbuj przekupić myszoskoczki, aby podeszły do Twojej ręki, podając im ziarno słonecznika. Gdy myszoskoczki oswoją się z obecnością Twojej ręki, połóż słonecznik na otwartej dłoni, aby myszoskoczki weszły na dłoń.
Połóż słonecznik na przedramieniu, aby myszoskoczki wspięły się po niego po ręce.
Pogłaszcz myszoskoczka po głowie i policzkach, gdy jest zajęty jedzeniem.
Nie łap myszoskoczka z góry.
Codziennie utrzymuj kontakt ze swoimi myszoskoczkami, aby dobrze oswoiły się z Twoim dotykiem.
 

 
O rodzinie myszoskoczków.
Myszoskoczki są ssakami należącymi do rzędu gryzoni (rodzina chomikowate). Tworzą podrodzinę, zwaną pierwotnie "szczury pustynne", obecnie nazywaną również gerbilami. Wszystkie one są przystosowane do życia w jałowym środowisku. Zamieszkują na terenach półpustynnych, gdzie kopią nory. Obecnie najbardziej rozpowszechnionym w hodowli gatunkiem jest Myszoskoczek mongolski (Meriones unguiculatus), który to zdobył sobie wielu miłośników na całym świecie. Myszoskoczki mongolskie naturalnie zamieszkują stepy Mongolii oraz północnych Chin. Panujące tam warunki są surowe. Ponieważ niewiele zwierząt jest w stanie tam żyć, myszoskoczki nie mają zbyt wielu naturalnych wrogów. Są utalentowanymi kopaczami, dzięki silnym tylnym kończynom, które są też pomocne w przypadku potrzeby ucieczki.
Są to zwierzęta typowo pustynne - potrafią magazynować wodę w warstwie tłuszczu i doskonale nią gospodarować, jednak w odróżnieniu od innych zwierząt pustynnych nie prowadzą nocnego trybu życia, lecz są aktywne zarówno w dzień jak i w nocy, robiąc sobie krótkie drzemki. Długie wąsy pozwalają myszoskoczkom unikać zderzeń z różnymi przedmiotami. Mają świetny słuch, który pozwala im słyszeć tony zarówno niższe jak i wyższe niż te w przedziale częstotliwości słyszalnych dla człowieka. Dzięki temu słyszą trzepot skrzydeł owadów oraz mogą szybciej reagować na niebezpieczeństwo. Również duże oczy umieszczone z boku głowy umożliwiają myszoskoczkom świetne widzenie w ciemności oraz obserwowanie, co się dzieje dookoła.
Myszoskoczki są zwierzętami stadnymi i potrzebują towarzystwa innych myszoskoczków do własnego szczęścia, ale także i zdrowia. Mają przyjazne usposobienie, są inteligentne i potrafią szybko się uczyć, choć nie można się spodziewać za dużo - myszoskoczki na pewno nie nauczą się skakania przez obręcz, jednak potrafią sobie świetnie radzić w nieznanych wcześniej sytuacjach. Myszoskoczek mongolski żyje średnio 3 lata, maksymalnie może dożyć 6 lat.

Historia.
Myszoskoczek mongolski został odkryty w roku 1866 przez francuskiego misjonarza Armanda Davida, który przywiózł "żółte szczury" do paryskiego Muzeum Historii Naturalnej z podróży po Mongolii i Chinach. Rok później nadano nowoodkrytemu gatunkowi jego łacińską nazwę: Meriones unguiculatus.Główne dane życiowe.

Nazwa systematyczna: Meriones unguilatus

Długość ciała: ok. 12 cm (bez ogona)
Waga dorosłych samców: 65-100 g
Waga dorosłych samic: 55-85 g
Waga nowonarodzonych: 2.5-3.0 g

Temperatura ciała: 34-39°C
Puls: 260-600 uderzeń na minutę
Ilość oddechów na minutę: 70-120
Ilość palców u przednich łap: 4 i kciuk bez pazura
Ilość palców u tylnych łap: 5
Zapotrzebowanie na pokarm: 10-15 g dziennie
Zapotrzebowanie na wodę: 4-10 ml dziennie

Ruja: co 4-6 dni
Czas trwania ciąży: 24-26 dni
Odstawienie od piersi: 20-26 dni
Dojrzałość płciowa samców: 70-85 dni
Dojrzałość płciowa samic: 65-85 dni
Długość życia: średnio 3-5 lat, nie więcej niż 6 latZwyczaje gerbili.
Zachowanie.
Zachowanie trzymanych w niewoli myszoskoczków nie różni się zbytnio od zachowania na wolności. Jest jednak pewien wyjątek. Trzymane w domach myszoskoczki drapią rogi klatki. Jest to tak zwane zachowanie stereotypowe, niewystępujące u myszoskoczków żyjących na wolności. Jest ono wywoływane poprzez brak możliwości wykopania nory w ściółce. Ciekawość świata i pewność siebie sprawiają, że myszoskoczki szybko pozwalają brać siebie na ręce i bardzo rzadko gryzą. Nie są to jednak zwierzęta do przytulania. Myszoskoczek szybko się znudzi siedząc w miejscu i wyruszy w wędrówkę po rękach wiedziony ciekawością.
Myszoskoczki są zdecydowanie stadnymi zwierzętami i trzymanie ich pojedynczo nie jest dobrym pomysłem. Myszoskoczki tworzą między sobą silne więzy. Bawią się ze sobą, siłują i podążają za sobą krok w krok. Ponadto czyszczą się nawzajem oraz śpią przytulone do siebie. Niezależnie od płci, myszoskoczki czują się o wiele szczęśliwsze mając towarzystwo innych myszoskoczków.

Tupanie.
Myszoskoczki tupią tylnymi kończynami o podłoże, gdy są podniecone lub czegoś się wystraszą i chcą ostrzec inne myszoskoczki przed niebezpieczeństwem. Gdy jeden myszoskoczek zacznie tupać, wszystkie myszoskoczki w pobliżu również zaczną. Poprzez odpowiednią głośność i częstotliwość tupania, myszoskoczek przekazuje innym informacje o określonym znaczeniu i ważności. Ponieważ tupanie u myszoskoczków jest wyjątkowo "zaraźliwe", jeśli coś w pobliżu wydaje podobne rytmiczne odgłosy, myszoskoczki mogą się przyłączyć do tupania. Tupanie można częściej usłyszeć, gdy w klatce znajdują się młode, które uczą się typowych dla myszoskoczków zachowań. Tupanie jest również częścią rytuału godowego myszoskoczków. Jest wtedy szybsze i cichsze niż to w przypadku ostrzeżenia przed niebezpieczeństwem.

Czyszczenie futerka.
Futerko myszoskoczków nie wymaga specjalnej pielęgnacji ze strony ich opiekuna. Doskonale radzą sobie kocim sposobem z toaletą, myjąc ciało od nosa do ogona. Myszoskoczki lubią czyścić swoje futerko i często to robią. W toalecie pomagają myszoskoczkom inne myszoskoczki czyszcząc trudno dostępne miejsca. Jest to czynność, która silnie wiąże ze sobą stado. Gdy mają dostęp do piasku, zażywają kąpieli tarzając się w nim.

Obgryzanie.
Myszoskoczki jako typowe gryzonie, uwielbiają gryźć, co tylko popadnie. Tępią w ten sposób nieprzerwanie rosnące siekacze. Ważne jest, aby umieścić w klatce cienkie patyki do gryzienia. Warto też od czasu do czasu dać myszoskoczkom do gryzienia np. rolkę po papierze toaletowym. Myszoskoczki z pewnością się ucieszą i z zadziwiającym zapałem rozpoczną jej gryzienie, a kawałki tektury wykorzystają do budowy gniazda.

 

 
Cechy ogólne
Chomik turecki zaliczany jest do chomików średnich. Jest on niewiele większy od chomika syryjskiego bo osiąga od 15 do 18 cm długości. Jego ogon jest niewielki, ma długość przeciętnie 1-2 cm, a dorosły osobnik waży do 230 gramów. Również z wyglądu zewnętrznego przypomina swojego dosyć bliskiego krewniaka. Najczęściej spotykane okazy mają ubarwienie jasnobrązowe na grzbiecie. Posiadają biały brzuszek oraz czarne pasy na szyi. Na obrzeżach brzucha widoczne ciemniejsze futro. Chomik turecki ma czarne oczy oraz duże uszy. Posiada duże torby policzkowe. Jest zwierzęciem kopiącym nory w ziemi, w naturze nie potrzebuje bieżącej wody. Natomiast w niewoli musi mieć dostarczoną świeżą wodę. Gryzoń ten porusza się wolniej niż chomik syryjski. Jest zwierzęciem nocnym podobnie jak większość Mesocricetus. Przeciętnie przeżywa do około trzech lat, choć spotykano starsze osobniki. Przeciętnie po dwóch latach przestaje dbać o futro i przybiera niechlujny wygląd.

Pochodzenie i występowanie
Uważa się, że chomik turecki został odkryty przez Nehringa w 1898 roku. Naukowiec złapał okazy podczas swojej podróży po Palestynie i Kaukazie. Chomika tureckiego spotkać można najczęściej na wschodnich granicach Turcji, jak również w okolicy Ankary. Następnie Polak Nadachowski odnalazł okazy M. brandti 90 km na południe od Ankary. Chomika tego znaleziono również na obszarze Centralnej Anatolii. Występuje również dosyć rzadko na terenie Rosji. Znaleźć go można również na terenie Armenii, Georgii oraz Azerbejdżanu. Badacze donoszą, iż widziano go na terenach północno-zachodniego Iranu, Izraelu, Iraku. Tereny wybierane na rewir tego gryzonia to przede wszystkim suche skaliste stepy oraz pola. Jego gniazda w wykopanych norach znajdowane są na wyżynach do 2800 m n.p.m. Unika zadrzewionych i zakrzewionych przestrzeni, wilgotnych podłoży jak również bagien.
Taksonomicznie uważany był początkowo za podgatunek chomika syryjskiego (Cobet, 1978). W latach siedemdziesiątych złapanych zostało kilka okazów M. brandti, na podstawie których określono, że zwierzęta świetnie nadają się do prowadzenia badań laboratoryjnych. Od tego czasu weszły do kanonu zwierząt laboratoryjnych razem z chomikiem syryjskim. W roku 1982 naukowcy stwierdzili, że chomik turecki nie jest spotykany w europejskiej faunie. Określono jednak, iż jest to oddzielny gatunek (dodany na listę gatunków w 1993 roku) na podstawie porównania morfologii oraz ilości chromosomów do chomika syryjskiego (u chomika syryjskiego są 44 chromosomy, a u M. brandti 42).
Jest dosyć rzadko spotykany w sklepach zoologicznych, ale spotyka się jego zastosowanie do badań naukowych w laboratoriach. Najłatwiej można go spotkać w sklepach zoologicznych w Stanach Zjednoczonych, natomiast w Europie jest prawie niedostępny.

Zachowanie
Jest chomikiem dosyć agresywnym, co nie zjednuje mu wielu zwolenników. Zachowuje się bardzo skrycie, nie wychodzi na światło dzienne. W niewoli przy świetle chowa się natychmiast do nory. W warunkach naturalnych wychodzi z rozgałęzionej, zawierającej wiele pomieszczeń nory tylko wtedy, gdy zapada zmrok.

Rozmnażanie
Chomiki tureckie rozmnażają się w dwóch okresach godowych: wiosennym i jesiennym. Samica ma ruję tylko wtedy, gdy długość dnia przekracza 15 godzin. W warunkach naturalnych, gdy zapadają w sen zimowy ich populacja nie powiększa się. W pary łączą się najczęściej w maju. Chomiki tureckie są najbardziej płodne w wieku jednego roku. Najmłodsza matka w dniu porodu miała 50 dni. Przeciętnie w wieku 7-8 tygodni samice są już dojrzałe płciowo i zdolne do rozrodu. Samce dojrzewają znacznie później, bo w wieku pięciu miesięcy. Ciąża trwa przeciętnie 14-15 dni, po której rodzi się aż do 13 chomików. Samica sama wychowuje młode, natomiast samiec się nimi nie interesuje. Młode usamodzielniają się mając trzy tygodnie.
Odżywianie
W naturze żywi się nasionami i trawami. W niewoli najczęściej karmiony jest owsem, jabłkami oraz specjalnym pokarmem dla zwierząt laboratoryjnych.

Hibernacja
Cechą charakterystyczną M. brandti jest hibernacja. Chomiki zapadają w sen zimowy przeciętnie na pięć do sześciu miesięcy (zazwyczaj od listopada do kwietnia). Zdarza się jednak, że przesypiają nawet 10 miesięcy. Zjawisto to jest zależne od warunków pogodowych w danym roku. Największe znaczenie ma tutaj temperatura oraz natężenie światła w ciągu dnia. Przed hibernacją chomiki nie przybierają na wadze, aby zrekompensować niedobory odżywcze podczas snu. Starsze osobniki już po kilku pierwszych tygodniach hibernacji znacznie tracą na wadze. Młodsze, jako że są odporniejsze i wytrzymalsze, swoją wagę utrzymują znacznie dłużej. Zdarzało się, iż nawet po roku utrzymywały swoją wagę, lub nawet ją zwiększały. W trakcie snu zimowego gryzoń robi sobie kilkudniowe przerwy trwające od 2 do 7 dni. Odstęp czasowy pomiędzy przerwami w śnie nie przekracza miesiąca.

Ochrona
Chomik turecki Mesocricetus brandti został wpisany do Czerwonej Księgi IUCN gatunków zagrożonych w 1996 roku.
 

 
Pochodzenie i występowanie
Chomik europejski jest jedynym gatunkiem wśród chomików dużych. Jest to największy gatunek chomika. Występuje tylko w naturze, nie jest hodowany w niewoli. Jest często uważany za szkodnika pól uprawnych, ponieważ zasiedla nieużytki i pola uprawne, ogrody i przydroża, a także spichlerze i magazyny. Nie zasiedla on miejsc, w których występuje wysoki poziom wód gruntowych. Ulubionym rodzajem gleb jest podłoże lessowe, lessopodone oraz gleby bielicowe (powstałe na piaskach gliniastych i słabogliniastych oraz glinach zwałowych). Chomik europejski przywędrował ze stepów Azji, wraz z rozkwitem rolnictwa. Spotykany jest obecnie w Belgii, środkowej i wschodniej Europie, w Rosji i północnozachodnich Chinach. W pobliżu ujścia rzeki Neckar do Renu (zachodnie Niemcy) archeolodzy wykopali kości chomika europejskiego mające 2000 lat. Występuje on również w Polsce. Można go spotkać w środkowym i południowym regionie kraju, poniżej 400 m nad poziomem morza


Zachowanie dziko żyjących chomików europejskich
Chomik europejskiChomik europejski tak jak swoi pobratymcy żyje w głębokich norach wykopanych przez siebie. W lecie, gdy jest ciepło, nora nie jest głeboka, sięga około 60 cm. Natomiast w zimie, gdy ziemia jest zamarznięta nora chomika europejskiego jest położona nawet na głębokości 2 metrów. Podziemne tunele ciągną się często przez 10 metrów. Samce budują zazwyczaj mniejsze nory niż samice, ponieważ prawie całe życie spędzają samotnie. Nora chomika europejskiego składa się z gniazda, komory na zapasy oraz kilku ślepych zaułków służących jako toalety. Nory mogą być używane przez chomika stale, lub jako tymczasowe schronienia. Nory stałe posiadają liczne pionowe i ukośne wejścia mające 7-10 cm średnicy i znajdujące się w odległości 1-2 metrów od siebie. Tymczasowe budowane są przede wszystkim w lecie przez dorosłych samców i młode osobniki obu płci. Mają one zdecydowanie prostszą konstrukcję – składają się z jednej komory i jednego wyjścia. W norach chomik składa swoje zapasy, które przenosi w torbach policzkowych. Skóra na policzkach chomika jest bardzo rozciągliwa, dzięki czemu może on przenosić duże ilości pożywienia. Na jesieni gromadzi w swojej spiżarni nawet do 60 kilogramów zboża, choć na przetrwanie zimy wystarczają zazwyczaj 4 kilogramy. Samica, która najprawdopodobniej zaraz na wiosnę będzie miała młode, musi już na jesieni zadbać o wystarczającą ilość pokarmu nie tylko dla siebie, ale również dla swojego potomstwa.
W październiku lub listopadzie chomik europejski zapada w sen zimowy, trwający do końca marca. Na ten okres zwierzę to zamyka ziemią wyjścia ze swojej budowli, a temperatura jego ciała spada do 6ºC. Nie zapada on jednak w stan głębokiej hibernacji. Sen zimowy przerywa tylko w celu odwiedzenia komory z zapasami lub toalety. Czasami wychodzi on również na powierzchnię (zwłaszcza gdy jest dużo śniegu), co zostało zaobserwowane na przykład w Kazachstanie przy temperaturze minus 20 ºC. Pomimo dużych zapasów na zimę, zwierzęta tracą w tym okresie nawet do 1/3 swojej wagi. Ponad 50% chomików europejskich nie przeżywa zimy, w ostatnich latach granica ta podniosła się do 80% populacji.

Odżywianie
Chomik europejski żywi się głównie pokarmem roślinnym (liśćmi, korzeniami) – ziarnami, koniczyną, różnymi bulwami i cebulkami, roślinami strączkowymi, ziemniakami, kukurydzą i burakami. Korzysta także z pokarmu zwierzęcego, na przykład owadów w różnych stadiach rozwoju, ślimaków, dżdżownic, żab i jaszczurek, niektórych mniejszych gryzoni. Możliwe jest także, że chomik europejski zje pisklęta ptaków gniazdujących na ziemi.Rozmnażanie
Na wiosnę, po przebudzeniu samce i samice poszukują partnerów, na krótki okres godów. Tylko w tym okresie osobniki różnych płci tolerują nawzajem swoją obecność. Ciąża u chomika europejskiego trwa około 20 dni, a następnie na świat przychodzą młode (od 4 do 12 w jednym miocie). Po porodzie samiec odchodzi i pozostawia samicy wychowanie młodych. Po 25-30 dniach młode chomiki są już w pełni samodzielne, a po następnych dwóch miesiącach zdolne do rozrodu. Ilość miotów w roku jest w znacznym stopniu zależna od warunków pogodowych i od ilości zgromadzonego pokarmu. Waha się ona od 2 do 4. Poza okresem godowym osobniki przeciwnych płci nie tolerują się i gryzą, dlatego też mieszkają oddzielnie. Czasami dochodzi do kanibalizmu, gdy występuje duży niedobór pokarmu, lub zbytni rozrost populacji. Chomik europejski jest zwierzęciem bardzo bojowym. Walczy zajadle o swoje terytorium, nie tylko ze swoimi krewniakami, ale także z większymi od siebie drapieżnikami, jak koty psy czy lisy. Aby odstraszyć intruza nadyma torby policzkowe (wydaje się przez to większy), staje na dwóch łapach, przybiera groźne pozy, syczy, skacze na wysokość nawet do jednego metra i ostrzegawczo szczeka. Długimi i silnymi siekaczami może także zaatakować przeciwnika. Większości młodych chomików umiera w boju, a te, które przeżyją, dożywają nawet 10 lat.
Ochrona
Do lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia chomiki europejskie były tak rozpowszechnione, że w niektórych rejonach rolniczych wprowadzano nagrody za ich upolowanie. Bardzo szybko zmieniło się to w ostatnich trzydziestu latach, ponieważ na uprawy rolne zaczęto wprowadzać wysoko wyspecjalizowane maszyny do zbierania plonów, takie jak kombajny. W takiej sytuacji chomiki europejskie nie mogły uzbierać na zimę potrzebnej ilości pokarmu. Dodatkowo w rolnictwie zastosowano uprawy monokulturowe, i chomikom brakło urozmaicenia w diecie – doprowadziło to do braków niezbędnych witamin i innych substancji odżywczych. Spowodowało to, że chomiki europejskie w szybkim tempie umierały i są obecnie nie tylko w Polsce, ale także w wielu innych krajach europejskich uznawane za gatunek zagrożony wyginięciem. Znajduje się na czerwonej liście IUCN.
 

 
Cechy ogólne
Chomik CampbellaPhodopus campbelli, czyli chomik Campbella zaliczany jest do chomików karłowatych. Mierzy on bowiem zaledwie od 8 do 10 cm (samce są większe niż samiczki), ważąc tym samym 23g. Jego jedwabiste, miękkie i krótkie futerko jest koloru płowożółtego od spodu, grzbiet zaś wraz z główką pokryty jest jasnoszaro brązowawym futrem. Przedstawiciele tego gatunku posiadają charakterystyczny czarny pas, biegnący od uszu, aż do ogonka oraz dość wyraźną granicę dzielącą górną i dolną część futerka – stworzoną poprzez linię wyraźnych, żółtych, bądź też beżowych fragmentów. Występujący na grzbiecie pas jest częstym powodem mylenia go przez osoby niedoświadczone z chomikiem Dżungarskim. Jednak zarówno wielkość, jak i zwężający się od połowy grzbietu pas oraz brak bocznych plamek dyskwalifikują go od tego błędnego porównania. Trzymane w niewoli chomiki Campbella nie zmieniają koloru futra w przeciwieństwie do występujących na stepach Chuisaya krewniaków, którzy to przystosowując się do panujących tam warunków mają odcień ciemnosiwy, ze znacznie krótszym pasem grzbietowym. Phodopus Campbelli żyją przeciętnie od 1,5 do 3 lat.

ochodzenie i występowanie
Gatunek ten został odkryty w 1902 roku przez W.C. Campbella w Mongolii Wewnętrznej (Tuvi). Zamieszkuje on naturalne obszary stepów i pustyń Mongolii oraz północno-wschodnich Chin. Na takich terenach, mimo ciężkich warunków żyją dość liczne populacje tych zwierzątek. Przez wiele lat uważano, że gatunek ten jest jedną z dwóch ras geograficznych, do których zaliczano znanego nam i mylonego z nim chomika dżungarskiego (Phodopus sungorus). Nadana im wspólna nazwa również wskazuje o pozornych podobieństwach, pomiędzy tymi gatunkami. Phodos, czyli z greckiego pęcherz i pous – stopa określały taką samą zewnętrzną budowę stopek chomików, czyli wydatnych poduszek. Na tym jednak kończą się podobieństwa. Wykryte podczas badań laboratoryjnych inne parametry fizyczne (m.in. w morfologii chromosomów) oraz różnice w zachowaniu oddalając od siebie oba gatunki sprawiły, że każdy z nich dostał kolejny człon swojej nazwy, sungorus – od Dżungarii, oraz campbelli na cześć odkrywcy. Status oddzielnego gatunku Phodopus campbelli otrzymał w 1984 roku.
Zachowanie chomików Campbella
Chomiki Campbella należąc do rodziny chomikowatych są tym samym zwierzętami nocnymi. Budują one i zamieszkują ówcześnie utworzone systemy tuneli, gdzie pojedyncze nory składają się przeważnie z czterech do sześciu głównych korytarzy, połączonych ze sobą poziomo i pionowo. Gniazda budowane są na końcach tuneli z suchych materiałów (na które składają się m.in. trawy i pióra, służące jako izolacja) obok których urządzane zostają spiżarnie. Bardzo ciekawym zachowaniem ze strony tych zwierzątek jest możliwość sąsiedztwa z innymi gatunkami zwierząt mieszkających w norach. Dzieje się tak m.in. na płaskowyżu mongolskim, gdzie chomiki Campbella dzielą swe nory z powszechnie znanymi nam myszoskoczkami. Mimo wysokiej tolerancji wobec innych gatunków zwierząt w warunkach naturalnych, trzymane w niewoli chomiki są – samotnikami.

Rozmnażanie
W środowisku naturalnym chomiki te rozmnażają się tylko od 3 do 5 razy w roku, zaś trzymane w domach potrafią rozmnażać się przez cały rok. Okres, w którym powiększa się liczba osobników tego gatunku na wolności zależny jest od rejonu geograficznego, w którym to występują; tak więc rozpoczyna się on majem na obszarze Tuvii, Transbaikalii, i kończy drugą połową września, bądź też we wczesnym październiku na pozostałych obszarach. Na świat zwykle przychodzi od 1 do 12 małych chomików Campbella. Zaraz po urodzeniu młode chomiczki są całkowicie bezsilne i łyse, lecz mimo tego zarówno pazurki, jak i siekacze są już dobrze u nich rozwinięte. Młode odstawiane są przez matkę po 17 dniach od narodzin, a usamodzielniają się po upływie 23 dni. W gnieździe opiekę nad młodymi chomikami sprawuje samica, choć nie wykluczona jest początkowa pomoc ze strony samca. Samiczki dojrzałość płciową osiągają po upływie 48 dni, zaś samce znacznie szybciej –

Odżywianie
Dziki Phodopus campbelli odżywia się wszelkimi nasionami orzechów i roślinności. Oprócz tego dietę swą urozmaica niewielkim owadami i bezkręgowcami. W niewoli karmiony jest mieszankami zbóż, ziarnami słonecznika, orzechami, owocami, warzywami, oraz ziołami.

Ochrona
Phodopus campbelli nie należy do gatunku zwierząt zagrożonych i prawdopodobnie liczba jego populacji w najbliższym czasie nie stanie w obliczu całkowitego wytępienia.
 

 
ZOSTAJE PRZEDŁUŻONY DO 16 PRZESYŁAĆ ZDJĘCIA !!!!!
 

 
zapraszam ! KONKURS!!!
 

 
Dlaczego wybieramy chomika?


***
Mała podpowiedź




Atutem przemawiającym za wyborem chomika jest przede wszystkim jego sympatyczny wygląd:miękkie, gęste i miłe w dotyku futerko; zabawny pyszczek i pełna wdzięku minka.
Nie bez znaczenia jest również fakt, że chomik to zwierzątko mało kłopotliwe w utrzymaniu i żywieniu oraz stosunkowo niedrogie. Wymaga niewielkiej przestrzeni życiowej, a podczas weekendowych, a nawet dłuższych, dwutygodniowych wyjazdów, można je zostawić w domu bez opieki. Chomik umie tak przechować zapasy żywności, aby nie straciły świeżości, a pojenia wodą nie wymaga.
Chowanie w domu zwierzątka wpływa także na rozwój naszego dziecka lub nas. Systematyczne karmienie, pojenie, czyszczenie klatk i doglądanie chomik apo pierwsze wyrabia w nas systematyczność w wypełnianiu codziennych obowiązków, a po drugie, rozwijamy w sobie instynkt opiekuńczy. Chcąc dowiedzieć się czegoś więcej o swoim zwierzątku sięgamy do literatury, internetu, encyklopedii, biologii, geografi i czasem chemii.


Kupujemy


***
Czyli jak i gdzie




Chomika możemy kupić w sklepach zoologicznych lub bezpośrednio u hodowcy. Zaletą kupna u hodowcy jest fakt, że wybieramy wśród zwierząt młodych, które łatwiej oswoić. W sklepach zoologicznych oprócz tego, że możemy kupić chomika, możemy również wybrać dla niego pomieszczenie wraz z całym wyposażeniem.
Kupując chomika należy dokładnie go obejrzeć, aby upewnić się, czy jest zdrowy i dobrze utrzymany!!!

Zwróć uwagę na:
r lśniąca, sucha i niepozlepiana szerść;
r sterczące uszy bez krost i strupów
r błyszczące, lekko wypukłe oczy;
r nozdrza suche, bez śladów śluzu i wysięku;
r brak ubytków w owłosieniu;
r w okolicy odbytu szerść sucha, czysta i nieposklejana;
r zwierze czujne, żywo reagujące na każdy ruch.
r siekacze nie powinny być przerośnięte

Jeśli obejrzawszy dokładnie chomika stwierdzimy, że wybrane zwierzątko jest zdrowe możemy dokonać zakupu.
UWAGA !!! Nie kupuj zwierzaków na targach, placach i innych dziwnych miejscach. Zwierzęta tam sprzedawane, są zazwyczaj przez pseudo-hodowców, przetrzymujących je w bardzo złych warunkach. !!! Po zakupie nie przestawiaj chomikowi zbyt raptownie pokarmu. Chomiki w sklepach żywione są tylko mieszanką ziaren i w pierwszym tygodniu po zakupie należy je dalej tak żywić.



Transport


***
Bezpieczny przejazd




Najprostszym srodkiem transportu jest duże tekturowe pudełko z dziurkami wentylacyjnymi, które otrzymujemy w ZOO. W trakcie przewozu chomik będzie próbował za wszelka cenę wydostać się na wolność , więc pudełko trzeba mieć stale na uwadze. Chomik bez problemu jest w stanie wygryzć w nim dziurę.
W sprzedaży występują też specjalne, niedrogie plastikowe transporterki z drzwiczkami (patrz zdjęcie poniżej), które są bardzo wygodne w użyciu, i chyba najlepiej ich właśnie używać. W trakcie transportu, nie należy brać chomika na ręce, bo może uciec.


Jeżeli razem z chomikiem kupujemy klatkę, możemy go w niej transportować. Klatkę należy czymś przykryć bez względu na porę roku, aby zmniejszyć strach chomika przed nowym otoczeniem. Pamiętaj, aby niezależnie od kształtu i formy środka transportu, na jego dnie umieścić sciółki i troszkę pożywienia. Zimą należy okryć pojemnik z chomikiem czymś ciepłym.

 

 
Chomik Roborowskiego (łac. Phodopus roborovski) jest najmniejszym ze wszystkich chomików. Jego futerko ma barwę telikatnie rdzawą, piaskowa, z lekko szarym odcieniem w zimie. Brzuch, łapki i pyszczek są białe, nie mają pręgi wzdłóż grzbietu, ani białych plam po bokach. Jest bardzo szybki, dlatego trzeba się troszke namęczyć przy oswajaniu. Wysoki temperament pozwala na duże zainteresowanie chomikiem. Do jego klatki lub terrarium (polecam klatkę dla myszek, ponieważ chomiczek jest naprawdę malutki) warto wyłożyć nie tylko torfem czy trocinami, ale też gałązkami i kamykami (byle nie ostrymi!). Piaskowe ubarwienie robi za kamuflarz na stepach i pustyniach. Odpowiednia szybkość pozwala na ucieczkę wrogowi. Chomik roborowskiego nie buduje podziemnych tuneli tak jak jego krewni, nie jest samotnikiem, żyje w małych stadkach, warto dlatego wyłożyć troszke więcej pieniędzy (oczywiście nie trzeba na 100%) i kupić o jednego osobnika więcej. Pamiętaj, że jeśli niechcesz rozmnożenia chomików sprawdź czy to nie parka (patrz: Rozmnażanie).
UWAGA!!! - niektóre samce nie żyją w zgodzie!! jeśli kupjesz to pamiętaj, aby były z jednego gniazda, przenoszone w jednym pudełku!!



Dane chomika


***
Dorosły osobnik



Wygląd Bardzo podobny do chomika dżungarskiego, ma jednak znacznie krótszy ogon.
Ubarwienie Grzbiet ma odcień złoty, zaś brzuch ma barwę białą. Uszy są ciemniejsze niż u chomika dżungarskiego, z białymi plamami.
Długość życia ok. 2-3 lata
Dojrzałość płciowa osiągalna w wieku 3 tygodni
Rozmnażanie Od kwietnia do września
Długość ciąży 20-22 dni
Średnia wielkość miotu od 1 do 7 małych
Długość ciała ok. 5cm-6cm
Długość ogona ok.1cm
Masa ciała 20-25g
Średnia temperatura 36,3-37,5°C


Porada dla właścicieli...

...lub przyszłych nabywców

Akwarium dla chomików Roborowskiego powinno być bardzo duże. One są bardzo ruchliwe, uwielbiają biegać i robią to bardzo szybko. Akwarium powinno być wyścielone trocinami. Siano może być dla nich męczace, bo mogą się w nim zaplątywać. Karmię je pokarmem "Koliberek" dla chomika, ktory uwielbiają. Najbardziej lubią z niego kukurydzę. Bardzo lubią jabłka oraz sery ale tych ostatnich nie należy im podawać za często oraz marchewkę. Ostatnio zmieniłem akwarium na klatkę, ale musi być to klatka dla myszy. Radzę nie kupować klatek jednopoziomowych, są one najbardziej ruchliwymi chomikami i muszą się wybiegać. Osobiscie doradzam klatkę zaokrągloną u góry z dwoma poziomami i dwoma wejściami. Na parterze należy postawić domek, najlepiej plastikowy, bo drewniany zjedzą w miesiąc, miseczkę na jedzenie i miseczkę na wodę. Miseczka jest lepsza od pojemników, które często są wadliwe (wada polega na tym, że kulka nie dochodzi do konca i chomik nie może z niego pić). Wodę w miseczce trzeba często wymieniać, bo się brudzi.
  • awatar riveer_sidee: Ale słodziak :o uwielbiam chomiczki są takie małe i bezbronne c: lubię zwierzątka którymi cały czas trzeba się opiekować :3
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (1) ›
 

 
Chomik Syryjski(łac. Mesocricetus aratus) jest najbardziej znanym gatunkiem chomika. Pierwszy egzemplarz został złapany w 1839r przez brytyjskiego zoologa George'a Waterhouse'a. W roku 1930 prof. Hebrajskiego Uniwersytetu w Jerozolimie, Izaak Aharoni, na terenie północnej Syrii znalazł samicę chomika syryjskiego z dwunastoma młodymi. Chomiki przewiózł do laboratorium w Jerozolimie i rozmnożył. Chomik ten zosał rozpowszechniony następnie na całym świecie. W 1931 roku trzy chomiki przewieziono do Anglii, gdzie dały początek hodowli w angielskich zakładach naukowych. W roku 1938 trafiły do Stanów Zjednoczonych, gdzie nastąpił szybki rozwój ich hodowli do celów laboratoryjnych. Wkrótce chomiki syryjskie pojawiły się w prywatnych, domowych hodowlach i doskonale przyjęły się jako zwierzęta hodowlane, dostępne do kupienia prawie w każdym sklepie zoologicznym. Do Polski gatunek ten trafił z Francji około roku 1950. Ojczyzną chomika syryjskiego jest więc północno-wschodnia część Syrii, jednakże od wyprawy naukowej prof. Aharoniego nikt nie trafił na dalsze zwierzęta tego gatunku.


Wygląd Chomik pośredniej wielkości
Ubarwienie grzbiet i boki ciała na złotobrązowe, w okolicach oczu i na policzkach oraz powyżej uszu występują ciemne plamy.
Odmiany barwne białe z czerwonymi oczami, tzw. chomiki albinotyczne, białe z czarnymi oczami i czarnymi uszami; kremowe; beżowe; brązowe; złociste; szare; czarne.
Długość życia ok. 2-3 lata (czasem więcej)
Dojrzałość płciowa osiągalna w wieku 6-7 tygodni
Rozmnażanie Przez cały rok
Cykl rujowy 4-6 dni
Długość ciąży ok. 16 dni
Średnia wielkość miotu od 3 do 6 małych
Długość ciała ok. 10,5cm-12cm
Długość ogona ok.10mm
Masa ciała 130-190g
Średnia temperatura 36,3-37,5°C


Młode

***


Waga przy urodzeniu 2-2,5g
Odklejanie się małżowin usznych 4-5dni
Otwieranie oczu 10-12 dni
Spożywanie stałego pokarmu w 10 dniu życia
Odstawienie od matki 21-22 dni


 

 
Skóra i problemy
Przerzedzenie futerka u chomików w podeszłym wieku nie jest powodem do zmartwień. Nadmierne wypadanie sierści u młodych osobników może być spowodowane niewłaściwą dietą. Jeżeli na skórze chomika pojawią się strupki i miejscowe wyłysienia, może to oznaczać, że nasz ulubieniec zaraził się świerzbem, nużycą lub grzybicą. Gdy zaobserwujemy niepokojące symptomy należy niezwłocznie udać sie do weterynarza, by oszczędzić ulubieńcom niepotrzebnych cierpień. Guzki na ciele chomika mogą być oznaką nowotworu bądź owrzodzenia i również wymagają interwencji lekarza weterynarii.

Przegrzanie
W upalne dni klatka chomika powinna stać w zacienionym i przewiewnym miejscu (ale nie nazbyt). Przegrzany chomik kładzie sie nieruchomo, a czasem dostaje drgawek. W takim przypadku należy czym prędzej ustawić klatkę w chłodniejszym miejscu. Chomik powinien odzyskać zdrowie w ciągu dziesięciu minut.


Wypadki i pierwsza pomoc
Najczęstszą przyczyną kłopotów z chomiczym zdrowiem są wszelkiego rodzaju upadki. Chomik, który uległ wypadkowi, zazwyczaj wpada w szok. W takim przypadku należy umieścić klatkę zwierzęcia w ciepłym, ciemnym miejscu i regularnie sprawdzać jego stan. Niegroźne pęknięcia kości goją sie same, lecz złamanie kończyny wymaga pomocy lekarza weterynarii. Niewielkie zadrapania i ugryzienia przemywamy roztworem soli.
ALERGIA

Chomik może być uczulony na trociny z niektórych gatunków drewna używane jako w ściółka, pożywienie wysokoenergetyczne jak owies, zboża i kukurydza, materiał na gniazdo, środki do czyszczenia klatki czy kurz. Objawami są problemy z oddychaniem, wysypka skórna, intensywne drapanie, kichanie, łzawienie oczu, zaczerwienienie powiek, wypadanie sierści, podrażnienie łap lub objawy żołądkowe.

Leczenie: Jeżeli chomik ma jakiekolwiek objawy alergiczne należy go zawieźć do weterynarza. Konieczne jest ustalenie przyczyny alergii. Trzeba sprawdzić stopień zapylenia trocin, a następnie poszukać mniej pylących – być może zwierzę ma podrażnione drogi oddechowe. Wiórki drewniane można zastąpić innymi, np. ściółką kukurydzianą, a najbezpieczniej umieścić zwierzę w otoczeniu bardziej aseptycznym, zamiast wiór stosując np. bezzapachowe chusteczki higieniczne czy ligninę. Można ją kupić w każdej aptece. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, czy nie została ostatnio zmieniona jakaś karma (zmiany karmy należy wprowadzać stopniowo, aby organizm miał możliwość przestawienia się). Jeśli kupiliśmy chomiczkowi nową karmę – należy ją odstawić, wrócić do poprzedniej i obserwować, czy objawy alergii się nie zmniejszają. Warto zmienić również pomieszczenie. Jeżeli znalezione źródło alergii zostanie usunięte, chomik bardzo szybko powraca do zdrowia.

CHOROBY DRÓG MOCZOWYCH

Objawami zapalenia dróg moczowych (pęcherza lub nerek) są: obfite wydalanie moczu, krew w moczu (czerwone zabarwienie ściółki w kąciku, gdzie chomik się załatwia) i silne pragnienie. Czasami chomik wydaje kwiczące odgłosy w trakcie siusiania lub jest otępiały. Niekiedy powyższe objawy są symptomem uszkodzenia nerek – wtedy są niestety nieuleczalne. Chomiki źle odżywiane lub odżywiane pokarmem zawierającym dużą ilość tłuszczy są bardziej podatne na infekcje pęcherza i nerek, gdyż ich mocz ma odczyn bardziej alkaliczny.

Leczenie: Chomika należy zawieźć do weterynarza aby przepisał antybiotyki i trzymać w cieple. Ważne jest także zapewnienie chomikowi dużej ilości świeżej wody do picia. Klatkę i jej wyposażenie należy wydezynfekować płynem do dezynfekcji dla małych zwierząt (do nabycia w sklepie zoologicznym), aby zapobiegnąć rozwojowi grzybka Aspergillis, w miejscu gdzie chomik się załatwia. Leczony antybiotykami chomik powraca do zdrowia w ciągu paru dni.
CHOROBY UKŁADU NERWOWEGO

Zapalenie opon mózgowych, wskutek nie leczonej w porę infekcji oka. Objawy: nad chorym okiem pojawia się rana lub wypływa ono, chomik jest nieprzytomny lub wykazuje silne objawy bólu: wydaje skrzeki i piski. Jeżeli chomik bardzo cierpi, a nie ma szans, żeby go wyleczyć należy udać się do weta, żeby wykonał eutanazję. Pamiętaj: zawsze mają być to 2 zastrzyki; pierwszy słaby, wprowadzający w narkozę i drugi ten ostateczny. Nigdy nie wolno usypiać chomika tylko jednym zastrzykiem gdyż jest on bardzo bolesny ! Epilepsja, objawami są drgawki. LCM, lymfozytarne zapalenie opon mózgowych: jest samo-uleczalne, w odróżnieniu od opisanego powyżej właściwego zapalenia opon mózgowych. Objawami są chudniecie, wypadanie sierści, światłowstręt. Trwa ok. 3 tyg. Zapadają na nie wyłącznie młode chomiki syryjskie.

Leczenie: Chomika należy zawieźć do weterynarza.
 

 
Skóra i problemy
Przerzedzenie futerka u chomików w podeszłym wieku nie jest powodem do zmartwień. Nadmierne wypadanie sierści u młodych osobników może być spowodowane niewłaściwą dietą. Jeżeli na skórze chomika pojawią się strupki i miejscowe wyłysienia, może to oznaczać, że nasz ulubieniec zaraził się świerzbem, nużycą lub grzybicą. Gdy zaobserwujemy niepokojące symptomy należy niezwłocznie udać sie do weterynarza, by oszczędzić ulubieńcom niepotrzebnych cierpień. Guzki na ciele chomika mogą być oznaką nowotworu bądź owrzodzenia i również wymagają interwencji lekarza weterynarii.

Przegrzanie
W upalne dni klatka chomika powinna stać w zacienionym i przewiewnym miejscu (ale nie nazbyt). Przegrzany chomik kładzie sie nieruchomo, a czasem dostaje drgawek. W takim przypadku należy czym prędzej ustawić klatkę w chłodniejszym miejscu. Chomik powinien odzyskać zdrowie w ciągu dziesięciu minut.


Wypadki i pierwsza pomoc
Najczęstszą przyczyną kłopotów z chomiczym zdrowiem są wszelkiego rodzaju upadki. Chomik, który uległ wypadkowi, zazwyczaj wpada w szok. W takim przypadku należy umieścić klatkę zwierzęcia w ciepłym, ciemnym miejscu i regularnie sprawdzać jego stan. Niegroźne pęknięcia kości goją sie same, lecz złamanie kończyny wymaga pomocy lekarza weterynarii. Niewielkie zadrapania i ugryzienia przemywamy roztworem soli.
ALERGIA

Chomik może być uczulony na trociny z niektórych gatunków drewna używane jako w ściółka, pożywienie wysokoenergetyczne jak owies, zboża i kukurydza, materiał na gniazdo, środki do czyszczenia klatki czy kurz. Objawami są problemy z oddychaniem, wysypka skórna, intensywne drapanie, kichanie, łzawienie oczu, zaczerwienienie powiek, wypadanie sierści, podrażnienie łap lub objawy żołądkowe.

Leczenie: Jeżeli chomik ma jakiekolwiek objawy alergiczne należy go zawieźć do weterynarza. Konieczne jest ustalenie przyczyny alergii. Trzeba sprawdzić stopień zapylenia trocin, a następnie poszukać mniej pylących – być może zwierzę ma podrażnione drogi oddechowe. Wiórki drewniane można zastąpić innymi, np. ściółką kukurydzianą, a najbezpieczniej umieścić zwierzę w otoczeniu bardziej aseptycznym, zamiast wiór stosując np. bezzapachowe chusteczki higieniczne czy ligninę. Można ją kupić w każdej aptece. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, czy nie została ostatnio zmieniona jakaś karma (zmiany karmy należy wprowadzać stopniowo, aby organizm miał możliwość przestawienia się). Jeśli kupiliśmy chomiczkowi nową karmę – należy ją odstawić, wrócić do poprzedniej i obserwować, czy objawy alergii się nie zmniejszają. Warto zmienić również pomieszczenie. Jeżeli znalezione źródło alergii zostanie usunięte, chomik bardzo szybko powraca do zdrowia.
 

 
Ruch to podstawa
Jeżeli chomik nie ma okazji do ćwiczeń, stanie się ociężały i zacznie chorować. Oswojony i możliwie posłuszny chomik może biegać po mieszkaniu właścicieli. Jednak trzeba pamiętać, że ludzkie domostwa są pełne niebezpiecznych dla zwierzątka pułapek, więc rejony odkrywane przez naszego ulubieńca muszą być odpowiednio przygotowane. Pamiętajmy też, że chomiki to gryzonie! Wszelkie kable i trujące rośliny muszą być usunięte z chomiczego wybiegu.

Karuzele są świetne… do czasu!
Gry i ćwiczeniaNiektóre klatki dla chomików są standardowo wyposażone w karuzele (kołowrotki). Zabudowane karuzele są bezpieczniejsze od drucianych, które często bywają przyczyną kontuzji delikatnych łapek. Chomiki uwielbiają zabawy we wnętrzu i na powierzchni karuzeli. W trakcie takich zabaw potrafią biec aż 8 kilometrów dziennie! Niektóre chomiki w ferworze zabawy zapominają o zmęczeniu i biegną aż do utraty tchu. Z tego względu niektóre chomiki nie powinny mieć stałego dostępu do kołowrotka.


Chodziki – popularne kule
Chodzik dla chomika, czyli tzw. kula – przyjęło się, że pomaga zwierzętom zachować sprawność i pozwala poznać nowe zakamarki. Nie jest to prawdą. Chomik znajdujący się w kuli może mieć ograniczony dostęp powietrza w ruchu, gdyż często otwory są zbyt małe. Chomiki poruszają się wykorzystując głównie zapach oraz wąsy czuciowe. Takiej możliwości w kuli nie mają, muszą się kierować słabo rozwiniętym zmysłem wzroku, dodatkowo ograniczonym plastikowymi ściankami. Podczas poruszania się w kuli zwierzę może mieć problemy z obieraniem kierunku, często biega prosto przed siebie, obijając się o ściany, czy inne przeszkody na drodze. Należy pamiętać, jeśli już musimy włożyć zwierzę do kuli, że przebywanie chomika w chodziku musi odbywać się pod okiem właściciela, który uchroni zwierzątko przed niebezpieczeństwem schodów lub otwartych drzwi. Pamiętajmy również, by nie pozwalać na zbyt długie przebywanie w chodziku. Zdecydowanie odradzamy korzystanie z kul.


Labirynty !
Doskonałym wybiegiem dla chomika jest duży, wysoki karton, który możemy urozmaicić wieloma zabawkami, jak: mniejsze pudełka, tekturowe rurki i drabinki. Wasz chomik polubi zwiedzanie placu zabaw, który może być inaczej aranżowany przy każdej nowej zabawie. Polecamy również labirynt z serii Habitrail Playground (po lewej), który dostarczy waszemu ulubieńcowi nowych wrażeń.Doskonałym wybiegiem dla chomika jest duży, wysoki karton, który możemy urozmaicić wieloma zabawkami, jak: mniejsze pudełka, tekturowe rurki i drabinki. Wasz chomik polubi zwiedzanie placu zabaw, który może być inaczej aranżowany przy każdej nowej zabawie.
Polecamy również labirynt z serii Habitrail Playground (po lewej), który dostarczy waszemu ulubieńcowi nowych wrażeń.
 

 
Znaczenie odgłosów wydawanych przez chomiki
Warczenie, mruczenie: agresja oraz głos wydawany przez samca po kopulacji
Parskanie: dźwięk wydawany podczas ataku, a także przez samce podczas zalotów
Skrzeczenie: obrona lub wyrażenie dużego lęku przy zagrożeniu ze strony przeciwnika
Kwiki: agresja, głos towarzyszący mniejszym potyczkom (a także: proszę mnie zostawić w spokoju)
Piszczenie: głos wydawany przez opuszczone, młode chomiki

 

 
Chomik nie widzi z bliska
Język chomikaChomiki samodzielnie pielęgnują swoje futerko, więc rasy krótkowłose nie potrzebują pomocy właścicieli. Jeżeli czesanie sprawia chomikowi przyjemność, możemy szczotkować futerko miękką szczoteczką do zębów. Zabieg taki nie czyni mu krzywdy i pomaga usunąć nagromadzony w sierści brud i kurz. Chomik czesany codziennie przyzwyczaja się do zabiegów i nie przeciwstawia się, gdy jest to potrzebne do zachowania zdrowia. Pamiętajmy… nie kąpiemy chomika! Kąpiele stosujemy jedynie w skrajnych przypadkach (np. gdy chomik wpadł w lepką lub niebezpieczną dla zdrowia substancję).

Chomiki śpią w ciągu dnia
Chomiki określa się mianem zwierząt nocnych, jednak ich ulubione pory to wieczór i wczesny ranek. Musimy pamiętać, by szanować czas snu naszych ulubieńców. Młody chomik sam wybiera dogodną dla siebie porę spoczynku. Gdy chomik przywyknie do głosu nowego właściciela, będzie wychodził mu na powitanie, ilekroć zawołamy go wieczorową porą.


Oszczędzający się organizm
W bardzo niskich temperaturach organizm chomika „wyłącza się”. Gdy dookoła jest bardzo zimno, chomiki zapadają w głęboki sen. Jest to forma hibernacji, podczas której zwalnia akcja serca, spada temperatura ciała, a oddech staje sie niesłyszalny. Jeżeli twój chomik znalazł się na mrozie, a jego ciało zesztywniało i stało się się zimne, nie musi to oznaczać, że zdechł! Ustaw klatkę z chomikiem w cieplejszym pokoju, a niewykluczone, że twój pupil przebudzi się i z wolna wróci do zdrowia.

Co chomik chce nam powiedzieć?
Podnoszenie obu przednich łapek: ruch obronny samca atakowanego przez samicę
Ma łzawiące lub sklejone oko lub oczy: ma infekcję oka
Drapie się intensywnie: ma infekcję skórną lub alergię
Jest zdenerwowany: nie może spać, za dużo jest noszony i głaskany
Zbiera materiał na gniazdo: samica będzie miała młode i zostaw ją w spokoju, chomikowi jest zimno
Kładzie się na grzbiet i pokazuje zęby: boi się i musi się bronić
Uszy skierowane do tyłu: zmęczenie, niepewność, strach, zły humor, agresja
Chomik chudnie i jest otępiały: jestem chory lub stary
Staje na 2 łapkach: odkrył coś ciekawego
Bezskutecznie próbuje opróżnić torebkę: torebka chomika jest zapchana
Chód na sztywnych łapach z ogonkiem wzniesionym stromo w górę: strach, gest poddawania się młodych chomików, zwierzętom starszym lub silniejszym
Kicha: ma alergię lub jest przeziębiony
Myje się, zbiera jedzenie, wykonuje akrobacje: czuje się dobrze i bezpiecznie
Ucieka w trakcie głaskania: ma dosyć głaskania
Ziewa: jest śpiący i czuje się bezpieczny
Jest zobojętniały na otoczenie, otępiały: jest mu nudno, potrzebuje rozrywki
Czołganie się po ziemi: niepewność w nieznanym terenie, choroba

 

 
Nie śpiesz się z braniem na ręce
Pielęgnacja Chomik przyniesiony ze sklepu do domu potrzebuje kilka dni, by przywyknąć do nowego otoczenia. Chomik nie uspokoi się, dopóki klatka nie przesiąknie jego zapachem i nie zostanie przez niego zaakceptowana. Gdy chomik już przywyknie do klatki, spróbuj oswajać go ze swym głosem i zapachem rąk. Ręka, która nagle pojawia się nad zwierzątkiem wzbudza w nim strach, więc twoje ruchy powinny być wolne i delikatne. Chomik pozwoli brać się na ręce dopiero wtedy, gdy przywyknie do nowego otoczenia i zaufa właścicielowi.

Jak podnosić chomika
Gdy chcemy podnieść chomika, powinniśmy użyć obydwu rąk. Delikatnie chwytamy zwierzątko i podnosimy chomika do góry zabezpieczając go drugą ręką. Naszego ulubieńca możemy podnosić również dłońmi złożonymi w „łódeczkę” by następnie przenieść go do jednej dłoni tak, by drugą ochraniać malucha. Chomiki mają bardzo luźną skórę i ucieczka z ludzkich rąk nie stanowi dla nich większego problemu. Chomika, który nie jest przyzwyczajony do ludzkich rąk, powinniśmy chwytać tak, aby był zwrócony pyszczkiem do nadgarstka opiekuna. Pozwoli to uniknąć bolesnych uszczypnięć w palce.

Płochliwy chomik i ty
Jedną z technik łapania chomika jest tzw. „sposób na puszkę”. Technika jest szczególnie przydatna, gdy chomik nie ufa nowym właścicielom i nie sposób go schwytać. W takim przypadku należy położyć w klatce pustą puszkę, a ciekawy z natury chomik wejdzie do jej wnętrza. Jeżeli zwierzątko wsadzi do puszki jedynie pyszczek, możemy pomóc mu wejść do środka, lekko popychając je ręką. Gdy zakryjemy wejście do puszki, nieufny chomik nie będzie mógł uciec.
 

 
ZAPRASZAM ZGŁASZAJCIE SIĘ DO KONKURSÓW!!!
http://swinkamorskagryzonie.pinger.pl
 

 
Zanim kupisz chomika, zastanów się czy sprostasz jego wymaganiom. Jest malutkim zwierzątkiem, ale wymaga poświęcenia wiele czasu, jest bardzo delikatny, przez co wymaga bardzo starannej opieki.

Przed dokonaniem zakupu upewnij się, że chomik nie będzie niechcianym lokatorem, czy nie będzie przeszkadzał któremuś z domowników, czy nikt w domu nie jest uczulony na sierść chomika. Czy będzie akceptowany przez inne zwierzęta mieszkające w Twoim domu. Jeśli już masz np. kotka, to czy chomik będzie bezpieczny.

Jeśli kupujesz chomika dziecku, upewnij się, że Twoje dziecko wie, że chomik to nie zabawka, którą można ściskać lub tarmosić i zmuszać do tego co jest dla niego nienaturalne. Chomiki są bardzo delikatne i wrażliwe, polecane są dla dzieci od 8 roku życia. Zwierzątka wyzwalają w dziecku pozytywne uczucia i ma dobry wpływ na jego rozwój emocjonalny. Dziecko w ten sposób uczy się odpowiedzialności.



Gdzie postawisz klatkę lub akwarium, w którym będzie mieszkał chomik? Czy jest to miejsce, w którym chomik będzie mógł spokojnie spać w ciągu dnia a w nocy hałasować? Musisz pamiętać o tym, że chomik ma bardzo wrażliwe uszka i nie może przebywać w pomieszczeniach z np. głośną muzyką czy innymi hałasami, a do snu potrzebuje absolutnego spokoju. W nocy natomiast potrafi sam nieźle hałasować, więc postaw go w miejscu, w którym nikomu nie będzie przeszkadzał. Chomiki nie znoszą również dymu papierosowego (miejsce na klatkę)

Czy masz odpowiednio dużo miejsca nie tylko na terrarium, ale również na wybieg – niezbędny, by chomik pod okiem właściciela mógł sobie pobiegać i pobawić się? Koniecznie trzeba go bacznie obserwować, żeby nie przegryzł kabli elektrycznych – co zazwyczaj kończy się śmiercią zwierzątka, a także, żeby nie zakradł się do np. naszych ubrań, bo tu może sobie uwić bardzo cieplutkie i przytulne gniazdko.
Jak dużą możesz zapewnić mu klatkę? – Im większa tym lepsza – chomik może swobodniej się poruszać. Wymagane minimum to rozmiar 20 x 30 x 30. Klatka jest lepsza niż akwarium, ponieważ chomiki uwielbiają się wspinać, a klatka może im to zapewnić. Czy będziesz miał czas, żeby zajmować się chomikiem przynajmniej przez godzinę dzień w dzień – tak długo jak długo zwierzątko będzie pod Twoją opieką? Czy będziesz pamiętał o czyszczeniu jego klatki i codziennym karmieniu, czy nie odejdzie po jakimś czasie w zapomnienie, jak niechciana zabawka?
Pamiętaj o tym, ponieważ takie zwierzątko, które jest zamknięte w klatce i nikt się nim nie opiekuje – dziczeje i w umiera z samotności.

A co czasie wyjazdu na urlop? Czy chomik będzie miał w tym czasie dobrą opiekę? Chomik może zostać sam do 4 dni, jeśli ma zapewniony w tym czasie dostęp do świeżej wody i nie psującego się pokarmu.

A co będzie jeśli wasz podopieczny zachoruje? Czy będziecie w stanie opiekować się nim i ponosić koszty leczenia zwierzątka?

Pamiętaj - masz możliwość urządzić chomikowi życie zapewniające mu spokój i radość.


 

 
Chomik dżungarski (łac. Phodopus sungorus) podobnie jak chiński jest chomikiem karłowatym i ma na grzbiecie pręgę. Jest jednak bardziej zaokrąglony od chomika chińskiego i znacznie mniejszy od chomika syryjskiego. Długość ciała chomika dżungarskiego wynosi do 9 cm, ciężar ciała 30-40g.
Grzbiet jest jasnopopielaty z zaznaczoną ciemną pręgą biegnącą od czoła do nasady króciutkiego ogonka, spód zawsze jest jaśniejszy od grzbietu. W naturalnym środowisku chomik ten przybiera w okresie letnim ciemniejsze barwy futerka - grzbiet jest szary a brzuszek biały. Zimą futro bardzo jaśnieje. Trzymany w domu, przez cały rok jest maści szarej.

Naturalne środowisko dżungarków to stepy i tundry Syberii Zachodniej. Tam sobie żyją wesoło na wolności nie zapadając w sen zimowy i wykazując dużą aktywność przez cały rok.

Chomik dżungarski jest bardzo żywym, lecz nerwowy zwierzątkiem, przez co trudniej się oswaja. Za to jest łatwy w hodowli – polecany początkującym. W przeciwieństwie do chomika syryjskiego, chomiki dżungarskie są bardzo przyjazne. Żyją w grupach. Można je trzymać razem, pod warunkiem, że są do siebie przyzwyczajone od wczesnego dzieciństwa, czyli pochodzą z jednego miotu i nigdy nie były rozłączone. Znakiem cechującym grupę jest zapach. Chomiki należące do innej grupy są po prostu zwalczane.

Płodność dżungarków jest stosunkowo wysoka. Samica w ciągu roku rodzi 3 do 7 razy przeciętnie 4 do 7 młodych. Ciąża trwa 21 dni. Chomiki osiągają dojrzałość płciową po upływie 1 - 2 miesięcy.
Chomik dżungarski żyje w niewoli do 3 lat.



Chomik dżungarski - zestawienie

Rozmiary

9 cm, ciężar ciała 30-40 g

Długość życia

2-3 lata

Terrarium minimalne

30x20x20 cm

Aktywność

dzienna

Pokarm

roślinny z małym dodatkiem zwierzęcego

Temperatura

pokojowa

Wilgotność

50-60%

Dymorfizm płciowy

widoczny

Polecany dla

początkujących

Uwagi

szybko się oswaja


W celu dokonania wyboru, jaki chomik najbardziej nam odpowiada, należy odwiedzić kilka sklepów zoologicznych - tu wybór tych zwierzątek jest często dość duży. Zapoznać się z opisem różnych gatunków (różnorodność gatunków) . Zastanów się, jaki chomik odpowiada Twoim potrzebą, czy ma być to samiec, czy samiczka, a może parka. Jakiej powinien być maści, jakiego gatunku.

Jeśli decydujemy się na zakup chomika, to najlepiej udać się do sklepu zoologicznego raczej popołudniową porą. Chomiki wtedy budzą się i łatwiej je poobserwować. Sklep powinien charakteryzować się czystością ogólną oraz czystością pomieszczeń, w których przebywają zwierzęta. Wybierając chomika, powinniśmy kierować się jego wyglądem i zachowaniem.

Zdrowy chomik powinien mieć czystą, zadbaną i lśniącą oraz suchą bez ubytków sierść, czystą skórę bez żadnych zmian, czyli krost, wyprysków czy narośli. Nie powinien też być podrapany lub pogryziony. Uszka powinny być sterczące, a oczka wypukłe i błyszczące nie posklejane, bez żadnego ropnego wysięku. Podobnie nosek – suchy, bez wysięków. Chomik nie powinien być apatyczny lecz czujny, powinien żywo reagować na ruch.

Chomik przez nas wybrany powinien zostać „zapakowany” przez sprzedawcę do tekturowego pudełka z dziurkami wentylacyjnymi. W czasie transportu trzeba bardzo uważać na pudełko i jego bardzo żywą zawartość. Na przyszłość można zaopatrzyć się w plastikowy transporter służący specjalnie do przewozu takich zwierzątek.

Nawet, jeżeli kupujemy tylko jednego chomika, powinniśmy znać jego płeć. Determinuje ona pewne cechy charakteru i zachowania. Samice chomików pręgowatych, syryjskich, Campbella wskazują większy temperament od samców i zazwyczaj są bardziej agresywne. Żyjąc niegdyś na wolności musiały same wychowywać młode i bronić je przed wrogami. W przeciwieństwie do większości gatunków ssaków samiczka chomika wydziela bardziej intensywny zapach niż samiec, znakuje w ten sposób swoje terytorium.

PORADA: Przed kupnem chomika kup i przygotuj klatkę lub akwarium – pomieszczenie, w którym będzie mieszkał. (pomieszczenie)



Jeden czy kilka?

Chomiki dżungarskie można trzymać parami pod warunkiem, że jest to rodzeństwo z tego samego miotu albo, gdy połączyło się dwa chomiki w młodym wieku. Nie należy ich wówczas rozdzielać nawet na kilka godzin, ponieważ może zabraknąć najważniejszego znaku rozpoznawczego, jakim jest zapach. Chomiki zaczną się gryźć. Ale nawet jeżeli rodzeństwo nigdy nie było rozłączone, to może dojść do kłótni. Nawet dżungarki z tego samego miotu nie zawsze darzą się sympatią. Dominujący chomik zacznie zabierać słabszemu jedzenie i wypędzać go z gniazda. Może go również dotkliwie pogryźć. Trzeba uważać. Jeśli więc zdecydowałeś się na ich hodowlę, pamiętaj, że każdy z chomików będzie musiał mieć swoje własne pomieszczenie.

PORADA: lepiej, jeśli klatki stoją niezbyt blisko siebie. Moja samiczka staje się bardzo nerwowa, kiedy w pobliżu poczuje zapach innego chomika. Jeżeli chcemy rozmnożyć chomiki (hodowla) to należy umieścić samicę w klatce samca i obserwować. Jeżeli samica zachowa się agresywnie wobec samca, należy je natychmiast rozłączyć.

Rozdzielone chomiki można po kilku dniach spróbować na nowo połączyć. Należy je wpuścić do wymytej klatki z wsypanymi nowymi trocinami. W ten sposób żaden z chomików nie czując znajomego zapachu nie będzie uważał, że jest "u siebie" i nie będzie próbował pozbyć się intruza. By odwrócić uwagę chomików od siebie, możemy wymieszać z wiórami niewielką liczbę jakichś smacznych nasion. Połączenia należy dokonać w dzień, kiedy chomiki są ospałe i mniej chętne do walki.
  • awatar Believe ^^: Hey ^^ Jestem tu nowa, bloga założyłam dosłownie przed chwilą.; Miło by mi było gdybyś odwiedziła i skomentowała pierwszy wpis ;3 Z góry bardzo dziękuję i przepraszam za spam. Miłego dnia ! ;*
Dodaj komentarz ›/ Pokaż wszystkie (1) ›
 

 
CZEJŚĆ